آیا رنگ ضد حریق واقعا کار می کند؟ حقایق، استانداردها و محدودیت های عملی

یک مهندس سازه مسئول یک ساختمان تجاری 12 طبقه اخیراً از تیم فنی ما یک سوال صریح پرسید: "من می بینم که تامین کنندگان قول رنگ ضد حریق می دهند. اگر یک آتش سوزی واقعی شروع شود، آیا آن پوشش واقعاً مقاومت می کند؟" این سوال درستی است که باید بپرسیم، زیرا زبان بازاریابی پیرامون پوشش های ضد حریق و متورم اغلب بسیار مطمئن تر از داده های مهندسی است.

پاسخ صادقانه، بر اساس آزمایش‌های استاندارد کوره و پروژه‌های حفاظت از آتش که در ترمینال‌های فرودگاه، مراکز نمایشگاهی، اماکن ورزشی، بیمارستان‌ها و کارخانه‌های صنعتی ارائه می‌شوند، این است که رنگ ضد حریق واقعاً به عنوان یک سیستم حفاظت از آتش غیرفعال عمل می کند - اما عملکرد آن مشروط است. پوشش باید نوع مناسبی داشته باشد، در ضخامت لایه خشک مناسب، روی پرایمر مناسب اعمال شود و در جایی که در معرض هوا قرار می گیرد، محافظت شود. هر یک از این شرایط را تغییر دهید و یک سیستم "60 دقیقه رتبه بندی" می تواند مانند یک رنگ تزئینی رفتار کند.

این راهنما توضیح می‌دهد که «کار کردن» در واقع به چه معناست، چگونه دو خانواده پوشش اصلی به آن دست می‌یابند، گواهی آزمایشی واقعاً چه چیزی را ثابت می‌کند، در کجا سیستم‌های خوب در عمل شکست می‌خورند، و چگونه می‌توان حفاظت در برابر آتش را با انتظارات واقع بینانه خریداری کرد. برای مشاهده واکنش تشکیل زغال که در این راهنما توضیح داده شده است در زمان واقعی رخ می دهد، گیره کوتاه زیر پوششی شعله ور را نشان می دهد که تحت قرار گرفتن در معرض مستقیم شعله گسترش می یابد.

آنچه که رنگ ضد حریق در واقع انجام می دهد - و آنچه که نمی تواند انجام دهد

رنگ ضد حریق یک اقدام غیرفعال محافظت در برابر آتش است. برخلاف سیستم‌های فعال مانند اسپرینکلرها یا اعلام حریق، آتش را تشخیص نمی‌دهد، شعله‌ها را خاموش نمی‌کند و کمک نمی‌خواهد. به سادگی روی بستر می‌نشیند و نحوه رفتار آن بستر را هنگام رسیدن گرما تغییر می‌دهد. درک این تمایز اولین قدم برای مشخص کردن صحیح آن است.

پاسخ صادقانه یک خطی

برای فولاد، رنگ ضد حریق لحظه ای را که فلز به دمای بحرانی شکست خود می رسد به تاخیر می اندازد. فولاد ساختاری لخت تقریباً نیمی از استحکام تسلیم دمای اتاق خود را در حدود 550 درجه سانتیگراد از دست می دهد. آتش سوزی در اتاق توسعه یافته می تواند در 30 دقیقه اول به 800 تا 1000 درجه سانتیگراد برسد، بنابراین فولاد محافظت نشده می تواند در کمتر از 10 تا 20 دقیقه از بین برود. یک پوشش متورم یا سیمانی که به درستی اعمال شده باشد، می تواند نقطه شکست را تا 60، 90 یا حتی 120 دقیقه افزایش دهد و به ساکنان زمان تخلیه و خدمات آتش نشانی زمان می دهد تا قبل از تسلیم شدن سازه به آتش حمله کنند.

برای چوب و سایر سطوح قابل احتراق، مکانیسم متفاوت است. رنگ ضد حریق اشتعال را به تاخیر می اندازد، سرعت پخش شعله را کاهش می دهد و سرعت انتشار حرارت را در مراحل اولیه آتش سوزی کاهش می دهد. یک منبع اشتعال کوچک ممکن است سطح را بدون ایجاد شعله‌ای که به سرعت گسترش می‌یابد، ذوب می‌کند، که دقیقاً تفاوت بین آتش‌سوزی موضعی و فلاش‌اوری است که کل اتاق را می‌سوزاند.

کاری که هرگز انجام نخواهد داد

با احتیاط از عبارت "نسوز" استفاده کنید. هیچ پوششی نمی تواند ماده ای را در برابر آتش مصون سازد. آتش سوزی با مدت و شدت کافی در نهایت بر هر سیستم حفاظت غیرفعال غلبه خواهد کرد. پوشش های مقاوم در برابر آتش برای یک محدودیت زمانی رتبه بندی می شوند، نه برای ضمانت نامحدود. آنها همچنین از جایی که از نظر فیزیکی آسیب دیده اند، جایی که در معرض آب و هوا بدون پوشش رویی سازگار قرار می گیرند، یا جایی که روی یک پرایمر ضد خوردگی ناسازگار که باعث لایه لایه شدن می شود، اعمال می شوند، محافظت نمی کنند.

این از نظر تجاری به اندازه فنی اهمیت دارد. مشخص کننده هایی که رنگ ضد حریق را به عنوان یک بیمه نامه به جای یک سیستم مهندسی شده در نظر می گیرند، احساس ایمنی کاذبی ایجاد می کنند. پوششی که از فروپاشی ساختاری به مدت یک ساعت در آزمایش کوره جلوگیری می کند، اگر ضخامت لایه خشک نصف مشخصات باشد، اگر پرایمر حذف شده باشد، یا اگر قوطی از عمر مفید خود گذشته باشد، می تواند در پانزده دقیقه در محل با شکست مواجه شود. به همین دلیل است که بقیه این مقاله بر شرایطی تمرکز می‌کند که بین پوششی که کار می‌کند و پوششی که صرفاً شبیه به آن است، تفاوت ایجاد می‌کند.

دو نوع فناوری اصلی: پوشش‌های متورم و غیر متورم

وقتی کسی می پرسد که آیا رنگ ضد حریق کار می کند یا خیر، پاسخ دقیق بستگی به این دارد که منظور آنها کدام یک از دو خانواده اصلی است. هر دو مشروع هستند، اما از طریق مکانیسم های فیزیکی کاملاً متفاوت محافظت می کنند و برای پروژه های مختلف مناسب هستند.

پوشش های لایه نازک متورم

پوشش‌های متورم لایه نازک نوعی هستند که بر روی اکثر فولادهای معماری و سازه‌ای در ساختمان‌های تجاری استفاده می‌شوند. آنها در ضخامت لایه خشک تقریباً 300 تا 1000 میکرومتر، بسته به درجه آتش و ضریب مقطع فولادی اعمال می شوند. هنگامی که در معرض حرارت بالاتر از حدود 250 تا 300 درجه سانتیگراد قرار می گیرد، یک واکنش شیمیایی در داخل فیلم باعث می شود که آن را به یک لایه زغال ضخیم و پایدار تبدیل کند - معمولاً 20 تا 50 برابر ضخامت لایه اصلی. این ذغال رسانایی حرارتی بسیار پایینی دارد. مانند یک پتوی حرارتی عمل می کند که انتقال گرما به فولاد زیرین را کند می کند و فلز را زیر دمای بحرانی خود برای دوره نامی نگه می دارد.

کیفیت یک سیستم تشدید کننده به ساختار آن char بستگی دارد. زغال سنگ متراکم، مقاوم در برابر ترک و چسبندگی طولانی تری عایق می شود. یک ذغال شکننده که در زیر جریان شلنگ آب فرو می‌ریزد، حفاظت بسیار کمتری را ارائه می‌کند. هنگام مقایسه تامین کنندگان، بررسی کنید که آیا محصول با عملکرد توسعه قابل اندازه گیری توصیف شده است یا خیر. برای مثال، برخی از سیستم‌های خود ما حول نسبت انبساط 20 برابری فرموله شده‌اند که معیاری مفید برای عملکرد لایه نازک در کاربردهای 60 تا 120 دقیقه‌ای است.

برای نگاهی عملی به هر دو خانواده محصول، می توانید طیف کاملی از محصولات پوشش های نسوز موجود در کارخانه ما را مرور کنید.

تولید کنندگان پوشش نسوز، تامین کنندگان رنگ ضد حریق

پوشش های غیر متورم با لایه ضخیم

پوشش های غیر متورم بر پایه سیمان و گچ به روشی متفاوت محافظت می کنند. به جای انبساط، آنها به یک لایه معدنی ضخیم، معمولاً 8 تا 30 میلی متر، که ذاتاً هدایت حرارتی پایینی دارد، متکی هستند. این لایه از نظر فیزیکی فولاد را از آتش جدا می کند و بخشی از جذب حرارت آن از رطوبت موجود در ماتریس است که در حال تبخیر و انتقال انرژی است. این سیستم‌ها در مقایسه با فیلم‌های نازک سنگین‌تر، کاربرد کندتر و از نظر بصری کمتر جذاب هستند، اما اغلب در محیط‌های صنعتی، تونل‌ها و سایر تنظیمات تهاجمی که مقاومت در برابر آب و دوام فیزیکی به اندازه عملکرد آتش اهمیت دارد، قوی‌تر هستند.

اگر می‌خواهید شیمی زیربنایی را با جزئیات بیشتری درک کنید، مهندسان ما یک مقاله کاربردی آماده کرده‌اند راهنمای نحوه عملکرد پوشش های نسوز برای محافظت از سازه های ساختمانی ، از جمله رفتار لایه های char در یک آتش واقعی.

استانداردهای تست آتش در واقع چه چیزی را ثابت می کنند؟

یک کلمه بیشتر از کل بروشور مهم است: رتبه بندی. یک تامین کننده می تواند ادعا کند که یک پوشش "تست" شده است، اما شما همیشه باید یک سوال بعدی بپرسید: تست شده با کدام استاندارد، در چه ضخامت لایه خشک، بر روی کدام ضریب مقطع فولادی، و برای چند دقیقه؟ پاسخ، حفاظت در برابر آتش واقعی را از یک پوشش تزئینی با برگه اطلاعات مطمئن جدا می کند.

منحنی کوره و دمای بحرانی

آزمایش های مقاومت در برابر آتش، یک عنصر پوشش داده شده را در کوره ای قرار می دهد که از یک منحنی استاندارد زمان و دما پیروی می کند. منحنی ISO 834 که اساس بسیاری از استانداردهای ملی را تشکیل می دهد، در دمای اتاق شروع می شود و به سرعت گرم می شود. کوره در 10 دقیقه اول به حدود 680 درجه سانتیگراد، بعد از یک ساعت حدود 945 درجه سانتیگراد و بعد از دو ساعت نزدیک به 1050 درجه سانتیگراد می رسد. در طول آزمایش، ترموکوپل ها دمای فولاد را اندازه گیری می کنند. در نظر گرفته می شود که یک عنصر فولادی ساختاری زمانی که به دمای بحرانی خود می رسد، معمولاً 540 تا 550 درجه سانتیگراد، که نقطه ای است که فولاد تقریباً نیمی از استحکام تسلیم دمای اتاق خود را از دست داده است، خراب می شود.

بنابراین رتبه بندی اعلام شده پیش بینی آنچه در یک آتش سوزی واقعی اتفاق می افتد نیست. این زمانی است که عنصر پوشش داده شده از یک منحنی کوره خاص، با یک ضریب مقطع خاص، در یک ضخامت پوشش خاص جان سالم به در می برد. زیرلایه، اندازه بخش یا ضخامت را تغییر دهید و رتبه بندی دیگر اعمال نمی شود.

چگونه رتبه بندی به تصمیمات پروژه ترجمه می شود

آیین نامه های ساختمانی معمولاً بر اساس ارتفاع ساختمان، اشغال و نقش ساختاری عنصر، دوره مقاومت در برابر آتش مورد نیاز را مشخص می کنند. یک سالن صنعتی یک طبقه ممکن است 60 دقیقه برای اسکلت فولادی خود نیاز داشته باشد. یک ساختمان اداری بلند ممکن است 120 دقیقه برای ستون ها و 90 دقیقه برای تیرها نیاز داشته باشد. سازنده پوشش باید تأیید کند که محصول انتخاب شده، در ضخامت پیشنهادی، به رتبه مورد نیاز برای ضریب مقطع خاص عضو فولادی دست می یابد. به همین دلیل است که ادعای درصد خام "حفاظت 30 دقیقه" بدون ضریب مقطع و ضخامت پشت آن بی معنی است.

آنچه در یک گزارش تست قابل اعتماد باید بیان شود

هنگامی که گواهی آزمایشی را از سازنده پوشش دریافت می کنید، بررسی کنید که به وضوح همه موارد زیر را مشخص کند:

• استاندارد آزمون و سال چاپ آن؛
• نوع بستر و ضریب مقطع فولادی (محیط تقسیم بر سطح مقطع، معمولاً بر حسب متر متقابل بیان می شود).
• دمای بحرانی فولاد مورد استفاده، معمولاً 550 درجه سانتیگراد.
• ضخامت لایه خشک (DFT) پوشش آتش، در میکرون.
• آیا پرایمر ضد خوردگی و پوشش بالایی بخشی از سیستم آزمایش شده بودند یا خیر.
• زمانی که عنصر به دمای بحرانی رسید.
• رتبه بندی مقاومت در برابر آتش اعلام شده بر اساس آن نتیجه.

اگر گزارش این جزئیات را بیان نکند، ارزش مهندسی محدودی دارد. برای پروژه‌هایی که فولاد در چین ساخته می‌شود یا مشخصات استانداردهای چینی را ارجاع می‌دهند، گزارش‌های GB 14907 به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و پذیرفته می‌شوند. خریداران بین المللی باید روش آزمایش را به دقت با استاندارد محلی مورد نیاز پروژه مقایسه کنند.

نحوه عملکرد رنگ ضد حریق روی فولاد سازه ای

فولاد جایی است که رنگ ضد حریق واضح ترین ارزش خود را نشان می دهد، زیرا فولاد محافظت نشده بی صدا خراب می شود. نمی سوزد، دود نمی کند - فقط قدرت خود را از دست می دهد تا زمانی که ساختار تغییر شکل داده و فرو بریزد. این شکست ناگهانی دلیلی است که قوانین ساختمانی مدرن، حفاظت در برابر حریق فولادی سازه را در بیشتر ساختمان‌های اشغالی اجباری می‌دانند.

چرا فولاد لخت اینقدر سریع خراب می شود

فولاد ساختاری یک رسانای حرارتی عالی است. هنگامی که در معرض آتش قرار می گیرد، گرما به سرعت از سطح مقطع عبور می کند و با افزایش دما، ظرفیت تحمل بار فلز به طور پیوسته کاهش می یابد. تقریباً در دمای 350 درجه سانتیگراد، از دست دادن قابل توجه قدرت شروع می شود. در دمای 500 تا 550 درجه سانتیگراد، فولاد تقریباً نیمی از استحکام تسلیم خود را در دمای اتاق حفظ می کند. در دمای 700 درجه سانتی گراد، ظرفیت ساختاری کمی باقی مانده است. در یک آتش سوزی محفظه کاملاً توسعه یافته که به 900 تا 1000 درجه سانتیگراد می رسد، فولاد محافظت نشده بسته به اندازه مقطع می تواند ظرف 10 تا 30 دقیقه به آستانه بحرانی 550 درجه سانتیگراد برسد. برای تیرها و اعضای باریک با ضریب مقطع بالا، خرابی می تواند بسیار سریع باشد.

آنچه که کاراکتر شعله ور در واقع تغییر می دهد

لایه زغال منبسط شده به این دلیل کار می کند که رسانایی حرارتی آن به طور چشمگیری کمتر از فولاد است - تقریباً 0.1 وات بر متر کلوین برای زغال سنگ، در مقایسه با حدود 50 وات در هر متر کلوین برای فولاد ساختاری. این تفاوت دو تا سه مرتبه‌ای، جریان گرما را به داخل فلز کند می‌کند و زمان تا دمای بحرانی را از دقیقه به یک ساعت کامل یا بیشتر افزایش می‌دهد. هرچه زغال سنگ ضخیم تر و ساختار آن پایدارتر باشد، محافظت طولانی تر خواهد بود.

مفیدترین عدد برای یک مشخص کننده صرفاً رتبه بندی نیست، بلکه ترکیبی از ضریب بخش و DFT است. یک ستون سنگین با ضریب مقطع کم 80 در هر متر به پوشش بسیار کمتری نسبت به یک تیر باریک در 250 یا 300 در متر نیاز دارد تا به همان رتبه برسد. به همین دلیل است که جدول کاتالوگ یک تامین کننده که "60 دقیقه = 450 میکرومتر" را نشان می دهد باید همیشه با ضریب بخش دقیق عضو شما بررسی شود.

مکانیسم پشت این حفاظت با جزئیات فنی بیشتر در ما توضیح داده شده است راهنمای نحوه عملکرد پوشش های نسوز برای محافظت از سازه های ساختمانی ، که شیمی تشکیل زغال و محدودیت های عملی آن را پوشش می دهد. در پروژه های واقعی، می توانید نحوه اعمال این مشخصات را در رکورد ما مشاهده کنید کار پوشش حفاظتی در برابر آتش در پروژه فاز دوم مرکز نمایشگاه بین المللی هانگژو ، که در آن رتبه بندی آتش، کنترل DFT و سازگاری با پرایمرهای ضد خوردگی در یک ساختمان عمومی بزرگ ثبت شده است.

آیا رنگ ضد حریق روی چوب کار می کند؟

چوب یک ماده قابل احتراق است، بنابراین انتظارات برای رنگ ضد حریق با فولاد متفاوت است. این پوشش باعث نمی شود که یک تیر چوبی در آزمایش کوره مانند یک تیر فولادی رفتار کند. کاری که انجام می دهد تغییر مرحله اولیه توسعه آتش است، که اغلب مرحله ای است که تعیین می کند آیا یک حادثه به یک فاجعه تبدیل می شود یا خیر.

چه اتفاقی برای چوب محافظت نشده می افتد

چوب در دمای 250 تا 300 درجه سانتیگراد هنگامی که در معرض یک منبع گرمای پایدار قرار می گیرد شروع به احتراق می کند. هنگامی که شعله ور می شود، شعله ها در سراسر سطح پخش می شوند و سرعت انتشار گرما به سرعت افزایش می یابد. در یک اتاق، این انتشار حرارت تسریع کننده همان چیزی است که فلاش اوور را به حرکت در می آورد - لحظه ای که تمام سطوح قابل احتراق در اتاق تقریباً به طور همزمان مشتعل می شوند. هنگامی که فلاش اوور رخ می دهد، بخش های چوبی سازه ای با سرعت قابل پیش بینی شروع به جذب می کنند و سطح مقطع باربر منقبض می شود تا زمانی که عنصر دیگر نتواند بار اعمال شده را تحمل کند.

آنچه که پوشش در عمل تغییر می کند

یک پوشش مقاوم در برابر آتش که به خوبی فرموله شده است، اشتعال را به تاخیر می اندازد، شاخص گسترش شعله را کاهش می دهد و سرعت انتشار گرما را در مرحله رشد اولیه آتش کاهش می دهد. این امر زمان بیشتری برای شناسایی، تخلیه و مداخله می دهد. در طبقه بندی واکنش به آتش مانند EN 13501-1 اروپا یا ASTM E84 آمریکای شمالی، چوب تیمار شده می تواند به کلاس بهتری نسبت به چوب تصفیه نشده دست یابد، که اغلب تفاوت بین پذیرفته شدن یا رد شدن توسط یک کد ساختمانی است.

محدودیت به همان اندازه مهم است: رنگ ضد حریق روی چوب یک سیستم حفاظتی ساختاری در برابر آتش نیست. یک تیر چوبی باربر که باید 60 دقیقه در آتش دوام بیاورد، نیاز به سطح مقطع بزرگتر، استفاده از الوار مهندسی شده طراحی شده برای نرخ زغال، یا محاسبه بخش باقیمانده پس از ذغال گیری دارد. رنگ یک لایه حفاظتی ارزشمند است، اما مهندسان نباید به آن به عنوان تنها خط دفاعی برای اعضای چوبی باربر اعتماد کنند.

چرا رنگ ضد حریق در عمل شکست می خورد؟

پوشش های مقاوم در برابر آتش به ندرت شکست می خورند زیرا شیمی اشتباه است. آنها شکست می خورند زیرا شرایط در مزرعه با شرایط آزمایش کوره متفاوت است. ما همین الگو را در ده‌ها بازرسی سازه‌های فولادی دیده‌ایم: محصول تأیید شده بود، مواد تحویل داده شد، اما جایی بین قوطی و قطعه فولادی تکمیل‌شده، سیستم به خطر افتاد.

آماده سازی سطح ضعیف

بیشتر سیستم های شعله ور برای اعمال مستقیم روی فولاد لخت طراحی نشده اند. فولاد باید با یک استاندارد مشخص شده با بلاست تمیز شود، سپس با یک پرایمر ضد خوردگی سازگار پر شود. رسوب آسیاب، زنگ زدگی، روغن، گریس و رطوبت همگی چسبندگی را کاهش می دهند. اگر پوشش آتش از پرایمر جدا شود، ذغال سنگ هنگام انبساط چیزی برای گرفتن ندارد و به سادگی در آتش می افتد. زمان حفاظت به مقدار بسیار کمی کاهش می یابد.

ضخامت فیلم خشک زیر مشخصات

این تنها بزرگترین دلیل شکست میدان است. رنگ ضد حریق اغلب توسط پیمانکاران مانند یک رنگ تزئینی رفتار می شود: یک لایه سخاوتمندانه، شاید دو، و فاکتور ارسال می شود. اما مقاومت در برابر آتش یک تابع ریاضی ضخامت است. یک فیلم اعمال شده در 60٪ DFT مشخص شده 60٪ از محافظت را ارائه نمی دهد. می تواند بسیار کمتر ارائه دهد، زیرا لایه زغال سنگی که در شرایط آتش سوزی تشکیل می شود نازک تر و کمتر کامل است. هر عضو مهم در سوابق پروژه ما با یک ضخامت سنج فیلم خشک بررسی می شود و نتایج قبل از بسته شدن فولاد با مشتری به اشتراک گذاشته می شود.

آب و هوا، رطوبت و قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش

افزودنی های متورم - به ویژه منبع اسید و ترکیبات تشکیل دهنده کربن - می توانند در طول زمان در معرض هوای خارج از منزل تخریب شوند. تحقیقات روی پوشش‌های بازدارنده آتش بیرونی، از جمله مطالعات متمرکز بر آتش‌سوزی منتشر شده توسط گروه‌های تحقیقاتی سازگار با آتش، مکرراً نشان داده است که پوشش‌های عمومی آزمایش‌شده در شرایط جدید، پس از ماه‌ها قرار گرفتن در فضای باز بدون تعمیر و نگهداری، بیشتر عملکرد خود را در برابر آتش از دست می‌دهند. این بدان معنا نیست که رنگ ضد حریق نمی تواند در فضای باز کار کند. این بدان معنی است که پوشش باید یک فرمول درجه بیرونی باشد، با پوشش بالایی بادوام محافظت شده و بر اساس برنامه تعمیر و نگهداری بررسی شود.

پرایمرها و روکش های ناسازگار

روکشی که توسط سازنده پوشش تایید نشده باشد می تواند لایه متورم را نرم کند، انبساط آن را مسدود کند یا ساختار زغال را تغییر دهد. به طور مشابه، یک پرایمر ضد خوردگی با سطح صاف و غیر متخلخل می تواند چسبندگی مکانیکی لایه ی تشدید کننده را کاهش دهد. به همین دلیل، کل سیستم - پرایمر، پوشش آتش، پوشش میانی در صورت مشخص شدن، و پوشش رویی - باید از یک سازنده باشد یا به عنوان ترکیبی سازگار توسط سازنده پوشش آتش تأیید شود. هنگامی که ما حفاظت در برابر آتش را برای سازه های فولادی تامین می کنیم، مستندات کامل سیستم را ارائه می دهیم، زیرا یک زنجیره تامین تکه تکه نیز یک زنجیره مسئولیت تکه تکه است.

نحوه انتخاب پوشش مناسب ضد حریق برای پروژه خود

انتخاب بین سیستم‌های حرارت‌زا و سیمانی به این موضوع بستگی ندارد که کدام یک به طور کلی «بهتر» است، بلکه به این بستگی دارد که کدام یک با بستر، محیط، درجه آتش‌سوزی، محدودیت‌های زیبایی‌شناختی و زمان‌بندی پروژه شما مطابقت دارد. پاسخ درست مربوط به پروژه خاص است و یک تامین کننده با تجربه همیشه قبل از ذکر ضخامت در مورد ضریب مقطع فولادی سوال می کند.

هفت سوالی که باید قبل از انتخاب سیستم بپرسید

1. آیین‌نامه ساختمان محلی چه دوره‌ای برای مقاومت در برابر آتش برای این عنصر سازه‌ای نیاز دارد؟
2. ضریب مقطع (Hp/A) اعضای فولادی که نیاز به حفاظت دارند چقدر است؟
3. آیا عضو در داخل خانه، در یک منطقه نیمه در معرض، یا به طور کامل در معرض آب و هوا است؟
4. آیا پوشش فقط برای عملکرد آتش سوزی مورد نیاز است یا برای محافظت در برابر خوردگی و ظاهر؟
5. آیا برنامه ساخت و ساز زمان های خشک شدن و پوشش مجدد سیستم انتخاب شده را تحمل می کند؟
6. آیا پروژه به بازرسی شخص ثالث و گزارش های آزمایش تایید شده از یک آزمایشگاه معتبر نیاز دارد؟
7. چه کسی مسئول اندازه گیری DFT و تعمیر پس از نصب است؟

تطبیق خانواده محصول با نوع ساختمان

برای فولاد معماری در ساختمان‌های تجاری، سالن‌های نمایشگاه، فرودگاه‌ها و استادیوم‌ها، معمولاً سیستم‌های حرارتی لایه نازک انتخاب طبیعی هستند. آنها فولاد را به وضوح باریک نگه می‌دارند، می‌توان آن‌ها را در هر رنگی پوشش داد، و در ضخامت عملی به رتبه‌بندی‌های رایج دست می‌یابند. برای کارخانه‌های صنعتی، تونل‌ها، پارکینگ‌های زیرزمینی و سازه‌هایی که در معرض رطوبت هستند، سیستم‌های سیمانی با لایه ضخیم یا گچی اغلب عملکرد بهتری دارند، زیرا ماتریس معدنی به همان میزان به شیمی آلی وابسته نیست.

محافظ فوق العاده نازک برای فولاد معماری

در جایی که پوشش آتش باید مانند یک پرداخت با کیفیت بالا به نظر برسد، پوشش ضد حریق فوق نازک مبتنی بر حلال ما با انبساط 20 برابر برای مقاطع فولادی در ساختمان های تجاری و عمومی مشخص شده است. روی پرایمر ضد خوردگی در DFT آزمایش شده اعمال می شود و با روکش بالایی به پایان می رسد. درجه آتش 60 و 120 دقیقه در شرایط آزمایش استاندارد قابل دستیابی است و لایه نازک پروفیل فولادی را تمیز و ظریف نگه می دارد.

پوشش ضد حریق فوق نازک سفارشی (20 برابر انبساط) سازنده

حفاظت ضخیم بر پایه سیمان برای محیط های صنعتی

برای فولاد سازه‌ای در کارخانه‌های صنعتی، تونل‌ها و ساختمان‌های خدمات عمومی که در آن ظاهر کمتر از دوام قوی اهمیت دارد، پوشش نسوز ضخیم مبتنی بر سیمان ما دوره‌های مقاومت بالا در برابر آتش را در DFT ضخیم‌تر فراهم می‌کند. ماتریس معدنی انتقال حرارت را محدود می کند، بهتر از لایه های نازک آلی در برابر رطوبت مقاومت می کند و برای شرایط عملیاتی سخت مناسب است. همچنین برای عناصر فولادی ساده که نیازی به پوشش معماری صاف ندارند، مقرون به صرفه است.

تولید کنندگان پوشش نسوز ضخیم مبتنی بر سیمان سفارشی، تامین کنندگان OEM/ODM

برنامه ریزی حفاظت در برابر آتش همراه با حفاظت در برابر خوردگی

حفاظت در برابر آتش و حفاظت در برابر خوردگی اغلب به عنوان دو وظیفه طراحی جداگانه در نظر گرفته می شوند، اما در یک سازه فولادی روی یک سطح زندگی می کنند. پرایمر باید در طول عمر مفید فولاد را از زنگ زدگی محافظت کند و در عین حال به لایه متورم پایه ای پایدار بدهد. پوشش رویی باید به اندازه کافی برای محیط زیست بادوام باشد بدون اینکه مانع انبساط شود. این روابط در مقایسه ما مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند پوشش های نسوز و ضد خوردگی و کاربرد آنها ، هنگامی که هر دو عملکرد حفاظتی در یک عضو مورد نیاز هستند، نقطه شروع مفیدی است.

هزینه، تهیه و بازرسی رنگ ضد حریق

رنگ ضد حریق درصد کمی از کل هزینه یک ساختمان با اسکلت فلزی است، اما عواقب اشتباه گرفتن آن نامتناسب است. زمانی که سازه ای در بازرسی آتش خود با شکست مواجه می شود یا بدتر از آن در یک آتش سوزی واقعی شکست می خورد، کمترین قیمت هر لیتر اغلب به گران ترین تصمیم پروژه تبدیل می شود.

چه چیزی در واقع هزینه کل را هدایت می کند

قیمت هر کیلوگرم پوشش را مقایسه نکنید. هزینه هر متر مربع فولاد محافظت شده را در DFT مشخص شده برای رتبه آتش مورد نیاز مقایسه کنید. چهار جزء اصلی هزینه عبارتند از:

• هزینه مواد در هر متر مربع در DFT تایید شده؛
• کار کاربرد، از جمله آماده سازی سطح، بتونه کاری، پوشش و پوشش رویی؛
• بازرسی و اسناد تایید شده، از جمله تأیید DFT در محل؛
• برنامه ریزی تعمیر و نگهداری، که شامل فواصل بازرسی و مواد تعمیر است.

یک محصول گرم کننده لایه نازک ممکن است قیمت هر لیتر آن بیشتر از یک محصول سیمانی باشد، اما به سرعت و در ضخامت کم اعمال می شود، که اغلب آن را برای فولاد معماری مقرون به صرفه تر می کند. یک سیستم سیمانی ضخیم ممکن است هزینه مواد کمتری داشته باشد، اما نیروی کار، زمان جرثقیل و هزینه آماده سازی سطح بالاتری داشته باشد. مقایسه صحیح همیشه نسبت ضخامت به درجه بندی تایید شده برای فاکتور مقطع دقیق شما است.

چک لیست تدارکات عملی

1. گزارش آزمایش نوع کامل را درخواست کنید و بررسی کنید که زیرلایه، ضریب مقطع، دمای بحرانی، DFT و استاندارد دقیق را فهرست کند.
2. DFT را برحسب میکرون در مشخصات بنویسید و از یک بازرس پوشش تایید شده برای اندازه گیری آن بر روی اعضای حیاتی قبل از محصور شدن فولاد بخواهید.
3. سازگاری پرایمر ضد خوردگی مشخص شده، پوشش آتش و روکش بالایی را کتباً از سازنده پوشش آتش نشانی تأیید کنید.
4. برای فولاد در فضای باز، به فرمولاسیون درجه بیرونی و داده های هوازدگی مستقل نیاز دارید، نه فقط یک آزمایش کوره که روی پوشش تازه انجام شده است.
5. تاریخ تحویل، شماره دسته و عمر مفید را بررسی کنید. مواد متورم کهنه یا نامناسب ذخیره شده ممکن است به نسبت طراحی خود منبسط نشوند.
6. دستورالعمل های کاربردی را در مورد دما، رطوبت، مخلوط کردن و پوشش مجدد پنجره ها بخواهید.
7. یک تامین کننده با تجربه پروژه های بزرگ مستند را انتخاب کنید، به طوری که مشکلات سایت توسط افرادی که تاسیسات حفاظت آتش واقعی را دیده اند، نه فقط سفارشات مواد تکمیل شده، حل شود.

سوالات متداول در مورد رنگ ضد حریق

آیا رنگ ضد حریق چوب را نسوز می کند یا فولاد؟

رنگ ضد حریق یک دوره مقاومت محدود در برابر آتش را فراهم می کند - برای فولاد، معمولاً 30 تا 120 دقیقه - که در طی آن بستر زیر دمای بحرانی خود نگه داشته می شود یا گسترش شعله به شدت محدود می شود. این ماده را غیر قابل احتراق نمی کند و آتش طولانی در نهایت پوشش را فرا می گیرد.

ماندگاری رنگ ضد حریق چقدر است؟

در محیط‌های داخلی با پوشش رویی سازگار، یک سیستم به‌خوبی اعمال می‌شود که می‌تواند برای سال‌ها مؤثر بماند، معمولاً هر 3 تا 5 سال یکبار بازرسی می‌شود. سیستم های بیرونی به مراتب بیشتر در معرض قرار می گیرند: نور فرابنفش، رطوبت و چرخه دما مواد افزودنی متورم را در طول زمان تخریب می کنند. تعمیر و نگهداری، از جمله تجدید پوشش، معمولاً بخشی از استراتژی ایمنی آتش است.

درجه بندی آتش 60 دقیقه ای واقعاً به چه معناست؟

در یک آزمایش کوره استاندارد، عنصر پوشش داده شده فولاد را زیر دمای بحرانی (معمولاً 550 درجه سانتیگراد) به مدت 60 دقیقه تحت یک منحنی زمان-دمای تعریف شده نگه داشت. 60 دقیقه در هر آتش واقعی را تضمین نمی کند. عملکرد واقعی به شدت آتش سوزی، ضریب مقطع عضو و ضخامت لایه خشک در هنگام نصب بستگی دارد.

آیا می توان از رنگ ضد حریق روی چوب استفاده کرد؟

بله، اما عملکرد در شرایط واکنش به آتش، مانند کلاس گسترش شعله یا انتشار گرما، به جای درجه بندی باربری ساختاری بیان می شود. اشتعال را به تاخیر می اندازد و گسترش شعله را کند می کند که برای فرار و مداخله ارزشمند است. الوار باربر هنوز نیاز به محاسبه کاراکتر ساختاری توسط یک مهندس دارد.

آیا فولاد در فضای باز نیاز به پوشش رویی روی رنگ متورم دارد؟

در اکثر سیستم ها، بله. افزودنی های متورم در پوشش های لایه نازک در برابر اشعه ماوراء بنفش و رطوبت آسیب پذیر هستند. یک پوشش سطحی سازگار با سطح بیرونی از مواد شیمیایی محافظت می کند، عملکرد آتش را حفظ می کند و رنگ نهایی را به ساختار می دهد. هر سیستم باید به عنوان یک ترکیب آزمایش شده تأیید شود، از جمله پوشش بالایی.

آیا به یک آستر ضد خوردگی زیر رنگ ضد حریق روی فولاد نیاز دارم؟

به طور معمول بله. فولاد لخت برای جلوگیری از خوردگی باید با بلاست تمیز و پرایم شود و بیشتر پوشش های آتش بر روی یک آستر مناسب آزمایش می شوند. پرایمر همچنین چسبندگی لایه تشدید کننده را بهبود می بخشد. آستر و پوشش آتش باید سازگار باشند و ترکیب باید در گزارش آزمایش یا توسط سازنده پوشش تایید شود.

آیا رنگ ضد حریق پس از آتش سوزی همچنان موثر است؟

هنگامی که لایه شعله ور منبسط شد، حفاظت آن تا حد زیادی مصرف می شود. پس از آتش سوزی، ذغال منبسط شده باید حذف شود، وضعیت پرایمر ارزیابی شود و سیستم پوشش آتش دوباره روی اعضای آسیب دیده اعمال شود. فولادی که تغییر شکل داده یا دمای بسیار بالایی را تجربه کرده است نیز باید توسط مهندس سازه بررسی شود.

خریدار چگونه می‌تواند ادعای عملکرد تامین‌کننده آتش‌سوزی را تأیید کند؟

گزارش کامل تست نوع را با استاندارد، زیرلایه، ضریب مقطع، دمای بحرانی، DFT و امتیاز بدست آمده بخواهید. بررسی کنید که نام محصول در گزارش با قوطی تحویل داده شده به سایت مطابقت داشته باشد. مراجع پروژه را درخواست کنید، و اگر بودجه اجازه می‌دهد، یک بازرس پوشش مستقل را برای بررسی آماده‌سازی سطح، DFT و سازگاری در حین استفاده درگیر کنید.

خط پایین برای مشخص کننده ها و خریداران

رنگ ضد حریق زمانی کار می کند که توسط استاندارد مشخص شده باشد، با نظم و انضباط اعمال شود و با اندازه گیری تأیید شود. این یک تزئین نیست و یک سپر جادویی نیست. قابل اطمینان ترین راه برای فکر کردن در مورد آن به عنوان یک جزء ایمنی آتش با تحمل خاص است - مانند یک شیر در یک سیستم آبپاش، تنها زمانی به درستی عمل می کند که هر عنصر سیستم به درستی طراحی و نگهداری شود.

اگر از این مقاله فقط یک مجموعه از شکل ها را در نظر می گیرید، این پنج مورد را در نظر داشته باشید:

برای پروژه‌های خودمان، از ترمینال‌های فرودگاه و هاب‌های راه‌آهن گرفته تا تأسیسات صنعتی، این قانون سازش‌ناپذیر است: مشخصات حفاظت در برابر آتش از گزارش آزمایش پیروی می‌کند، DFT در محل بررسی می‌شود، و مشتری مدارک مورد نیاز برای پرونده ایمنی آتش‌سوزی را دریافت می‌کند. این استانداردی است که رنگ ضد حریق را به جای یک لایه هزینه مناسب، محافظ واقعی می کند. اگر همین قانون در پروژه شما اعمال شود، رنگ ضد حریق واقعاً در زمان فرا رسیدن زمان کار خود را انجام خواهد داد.